VidaKashizadeh

می خواهم

با لهایت شوم

تا اوج بگیری با من

می بینی آنجا

زمین د ورخانه مان

که آبستن است

ازخاطرات؟

بازهم د ورتر؟

هم جوارپالایشگاهی د رجنوب

پس چه شدند آن

لاجورد نیل پرهای مرزترک کودکی؟

با اینهمه

چه زیباست

قیام قربانیان

از زیرسنگهای زغال

- همسایگان گلهای آفتاب گردان –

وهمبازی شدنشان

با خاطراتم

درآن نمایش ممنوع کوچه ائی

- که د رآن پاسبان ارتجاع

اینچنین بی قدرت ومضحک شد –

نمایشی د ریکی از

گسلهای منطرۀ پردرخت داستانم.

پس چه شد

آن شیرشیرین وارداتی

که چنین مرا

تا ُبهت ناشی از

آغازبزرگسا لی منگ

پرورش داد؟

خاطره ائی شیرین

با چنین علّتی تلخ !

ویدا کاشی زاده

Vida Kashizadeh

5^th Dec. 1976