VidaKashizadeh

 
هرکه شد محرم د ل د ر حرم یا ر بما ند
وا نکه ا ین کا رند ا نست د را نکا ربما ند
ا گرا ز پرد ه برون شد د ل من عیب مکن
شکر ایزد که نه د ر پرد ۀ پند ا ر بما ند
صوفیا ن وا ستد ند ا زگرو می همه رخت
د لق ما بود که د ر خا نۀ خمّا ر بما ند
محتسب شیخ شد و فسخ خود ا زیا د ببرد
قصّۀ ما ست که د ر هر سر ِ با زار بما ند
هرمی لعل کزا ن د ست بلورین ستد یم
آ ب حسرت شد ه د رچشم گوهربا ر بما ند
جز د ل من کزا زل تا به ا بد عاشق رفت
جا ود ا ن کس نشنید یم که د رکا ربما ند
گشت بیما رکه چون چشم تو گرد د نرگس
شیوۀ تو نشد ش حا صل و بیما ر بما ند
ا ز صد ا ی سخن عشق ند ید م خوشتر
یا د گا ری که د رین گنبد د وّ ا ر بما ند
د ا شتم د لقی و صد عیب مرا می پوشید
خرقه رهن می و مطرب شد و ُزنّا ربما ند
برجما ل تو چنا ن صورت چین حیرا ن شد
که حد یثش همه جا د ر د رو د یوا ر بما ند
به تما شا گه زلفش د ل حا فظ روزی
شد که با زآ ید و جا وید گرفتا ر بما ند