حا د ثۀ زمین

وقا یع
د ست یکد گر لمس کرد ند
و ا ز نرمی حرکت و توازن
وقوف حا د ثه شد
همه با هم
سرود سرمی د هند
که به ریشه برگرد !
آ نکه گفت ” د را وج خود
کبوتر با ور ند ا رد
ترتیب پله ها را ” *
خود پله ها سا خت
و با ور نکرد –
گرنه پروا ز کا ری ند ا رد
آ نکه برروی آ ب قد م می زد
به با ل ها خند ید
و شست پا ی خود بوسید
من د ر د ستم
بتو ما ه می د هم
و تو؟
و تو خورشید می شکنی ؟
ا زپله ها
به عمق گذ شتم –
که ریشه ام د ر زمین
ا وج ا ست
ا زا برها گذ شتم –
که آ تش مذ ا ب حا د ثه ا ست
با ین نقطه برگرد ویدا
که پروا زت ا ز ریشه برید ه ا ست
با ین نقطه برگرد
وشست پا ی خود ببوس –
که تو برخا ک قد م می زنی
و زمین حا د ثه ا ست.
ویدا کاشی زاده
14th July 1983
*یدالئه رؤیائی / از آنجائیکه رجوع تنها به خاطره است ، احتمال تفا وت درترتیب لغا ت وجود دارد
.